Lansowanie ma w sobie coś z narcyzmu i niektórzy to uwielbiają. Na corocznym Balu Dziennikarzy Najsztub lubi szokować: a to mundurkiem z czerwonymi spodniami, a to prezentowaniem niebieskich bucików czy różowego języka w całej okazałości.  Jednak dla pisarza fakt, że książka nie sprzeda się nawet z dobrą recenzją, jeśli autor w szczególny sposób nie zwróci na siebie uwagi, jest raczej smutny. Mój ulubiony bywalec Kawiarni Literackiej tygodnika „Polityka” Hubert Klimko-Dobrzaniecki kpi sobie z wszystkich gadżetów, z jakimi mógłby być sprzedawany jego produkt-książka: „w pakiecie z różową torebeczką, bawełnianymi rękawiczkami, chińskim ciasteczkiem wyprodukowanym w Niemczech, zestawem wonnych kadzidełek”.        Lansujące się kobiety-pisarki zobrazuję dwoma kontrastowymi przykładami. Oto profesor Jadwiga Staniszkis i Sylwia Chutnik (jeszcze nie profesor).        Książka Chutnik „Kieszonkowy atlas kobiet” nie wymaga reklamy. Zauważona przez krytyków […]